បណ្ណសារ

Archive for the ‘ភាព​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ’ Category

មហា​ចោរ​នៅ​ទល់ដែន

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 27 ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ 2013 មតិ ១

រឿងមហាចោរនៅទល់ដែន

នៅ​ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៥២ ១៩៥៦ ស្នាដៃ​អក្សរ​សិល្ប៍​ខ្មែរ​បាន​ផុស​ឡើង​ព្រោង​ព្រៀតប្រលោម​លោក​ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​គេ​និយម​ច្រើន​ទៅ​ៗ​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក​ដែរ គឺនៅ​សម័យ​នោះ​ហើយ​ដែល​លោក សាង សាវាត បាន​និពន្ធ​រឿង​មហា​ចោរ​នៅ​ទល់​ដែន​ បោះ​ពុម្ព​ផ្សាយជា​លើក​​ដំបូង​បង្អស់​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៥៥។ រឿង​មហា​ចោរ​នៅ​ទល់​ដែន​នេះ​លើក​ឡើង​អំពី​វីរៈ​ភាព​របស់​មេ​ទ័ព​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ មានន្ទ កាល​ពី​ឆ្នាំ​ ១៨៦៥ គឺជំនាន់​សៀមប៉ុនប៉ង​យក​ទឹក​ដី​ខ្មែរ មានន្ទ ជា​កូន​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​ខេត្ត​សិរីសោភ័ណ​ម្នាក់​ដែល​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា ព្រះកំពុត ព្រះកំពុត ដែល​ចូល​ដៃ​ជា​នឹង​សៀម​ហើយ​ដែល​កាន់​អំណាច​ផ្តាច់​ការ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​នោះ។ មានន្ទ ចាប់​ចិត្ត​ស្នេហា​ទៅ​លើ​នាង​ ទេវី ដែល​​ជា​កូន​ស្រី​របស់​អ្នក​ស្នេហា​ជាតិ​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ វិសេសក្លាហាន​ ពោល​គឺ​សត្រូវ​របស់​ព្រះ​កំពុត ។ នៅ​ក្នុង​រាត្រី​មួយ​បន្ទាប់​ពី​បាន​ដឹង​ថា​ទេវី​ជា​កូន​ស្រី​បាន​លបលួច​ទៅ​ជួប​មានន្ទ វិសេស​ ក្លាហាន​ បាន​ចាប់​បង្ខំ​ឲ្យ​គូរ​ស្នេហ៍​ទាំង​ពីរ​រៀប​ការ​ទាំង​កណ្តាល​រាត្រី​ រៀប​ការ​កូន​ស្រី​រួច​ហើយ​វិសេស​ក្លាហាន​ក៏​ដាច់​ខ្យល់​ស្លាប់​បាត់​ទៅ។ មានន្ទ​មាន​ប្អូន​ប្រុស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​កាមាដែលពូកែ​ខាង​សិល្ប៍​សាស្រ្ត​ដូច​គ្នា​ប៉ុន្តែ​ដែល​មាន​ចិត្ត​ឃោរឃៅ កាមា​ក៏​ចាប់​​ចិត្ត​ប្រតិព័ត្ត​ទៅ​លើ​រូប​នាង​ទេវីដែរ ពេល​មានន្ទ​ចេញ​ទៅ​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិ​ការណ៍​សឹក កាមា​បាន​ទៅ​ចែចង់​នាង​ទេវី​ប៉ុន្តែ​​ពុំ​បាន​សម្រេច ទោះ​បី​នាង​ទេវី​មាន​គត៌​ពោរពោះ​ទៅ​ហើយ​ក្តី​ ក៏​កាមា​​នៅ​តែ​មក​សាក​ល្បង​បណ្តាច​ចំណង​ស្នេហា​រវាង​នាង​ទេវីនឹង​មានន្ទ​ជារឿយ​ៗ​ដែរ។

មានន្ទ​ចេញ​ទៅ​ច្បាំង​រាប់​ខែ​មិន​ឃើញ​វិល​មក​វិញ​សោះ​ នាង​ទេវី​រង​ចាំ​ដោយ​ក្តី​អស់​សង្ឃឹម​ប៉ុ​ន្តែ​នៅ​តែ​រក្សា​ការ​ស្មោះ​ត្រង់​ជា​​និច្ច​ចំពោះ​មានន្ទ នាង​សម្រាល​កូន​ស្រី​មួយ​នៅ​ក្នុង​ភាព​ឯកឯងនៅ​ក្នុង​ភាព​កំសត់​ពន់​ពេក​ក្រៃ​ នាងឲ្យ​ឈ្មោះ​កូន​នោះ​ថា បុទុម​។ ថ្ងៃ​មួយ​នាង​បាន​ដឹង​ថា​មានន្ទ​ជា​ប្តី​បាន​ត្រឡប់​មក​វិញ នៅ​ពេល​នោះ​កាមា​បាន​ចាប់​បុទុម​ធ្វើ​ជា​ថ្នូរ​​ហើយ​បង្ខំ​ឲ្យ​នាង​មិន​និយាយ​រក​​មានន្ទ​អ្វី​ទាំង​អស់​ បើ​ពុំ​ធ្វើ​តាម​ទេ​កាមា​នឹង​សម្លាប់​កូន​នាង​ចោល។ នាង​ទេវី​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ទៀត​ក្រៅពី​ធ្វើ​តាម​កាមា​ទេ បន្ទាប់​ពី​ឆាក​ល្ខោន​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​សង្វេគ​នេះ មានន្ទ​ខឹង​នឹង​ប្រពន្ធ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ហើយ​ក៏​រត់​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​បាត់​ទៅ។ អាន​បន្ថែម…

Advertisements

ព្រះ​នាង​ឥន្ទ្រ​ទេវី

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 24 ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ 2013 បញ្ចេញមតិ

indradevi-javarman7-jayarajadevi

ព្រះ​នាង​ឥន្ទ្រ​ទេវី​ជា​មហាកវី​ខ្មែរ​ដ៏​ល្បី​នៅ​សតវត្ស​ទី១៣ ហើយ​ដែល​បាន​ក្លាយជា​និមិត្តរូប​​នៃ​​អក្សរ​សាស្ត្រ​​ខ្មែរ​​​រហូត​មក​ទល់​​សព្វ​​ថ្ងៃ​នេះ ​ហេតុ​ដូច្នេះ​​ហើយ​​បាន​ជា​​ឈ្មោះ​​ដ៏​​ល្បី​​សុះ​សាយ​​របស់​​ព្រះ​​នាង​​ត្រូវ​បាន​​គេ​​​យក​ទៅ​ដាក់​​ជា​​ឈ្មោះ​ វិទ្យាល័យ ជា​ឈ្មោះ បណ្ណាគារ ជា​ឈ្មោះ រង្វាន់​​អក្សរ​សាស្ត្រ​​ជា​​ហូរ​ហែរ​​នៅ​​សតវត្ស​​ទី​២០។ ​ព្រះ​​នាង​​ឥន្ទ្រ​​ទេវី​​ជា​​មហេសី​​ទី​២​របស់​​ព្រះ​បាទ​​ជ័យ​​វរ្ម័ន​ទី​៧ បន្ទាប់​ពី​​ព្រះ​​មហេសី​ទី​១គឺ​​ព្រះ​​នាង​​ជ័យ​​រាជ​ទេវី​​សុគ​គ់​​បាត់​ទៅ​។ ព្រះ​​​បាទ​​​​ជ័យ​វរ្ម័ន​​ទី​៧ជា​​ស្តេច​​ខ្មែរ​​មួយ​អង្គ​​ដែល​​កាន់​​លទ្ធិ​ពុទ្ធ​​សាសនា​​មហា​​យាន​ ហើយ​​​​ដែល​​នៅ​​ឆ្នាំ​១១៨១ បាន​​រំដោះ​ប្រទេស​​កម្ពុជា​​ពី​​ការ​ឈ្លាន​ពាន​​របស់​​ប្រទេស​​ចំប៉ា មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​​ព្រះ​អង្គ​​​ជា​​ក្សត្រ​​ខ្មែរ​​មួយ​អង្គ​​ដែល​​យក​ចិត្តទុកដាក់​អំ​ពី​ជីវភាព​របស់​ប្រជាជន​ជា​អតិ​ភាព​ទៀតផង។ គឺ​ស្តេច​ខ្មែរ​អង្គ​នេះ​ហើយ​​ដែល​​បាន​សាងសង់​ប្រាសាទ​បាយ​ន្ត ប៉ុន្តែ​អ្វីដែល​គេ​ពុំ​សូវ​បានដឹង​ពុំ​សូវ​បាន​និយាយ គឺ​គតិបណ្ឌិត និង​ការចេះដឹង​ដ៏​ជ្រៅជ្រះ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​បានផ្តល់​ទៅ​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​នូវ​ទេពកោសល្យ​មួយ​ដ៍​ឆ្លាសវៃ​នៅក្នុង​វិស័យ​នយោបាយ​និង​យុទ្ធសាស្ត្រ ប៉ុន្តែ​នៅក្នុង​បទ​និពន្ធ​នេះ​លោក ឌិ​ច គៀន បាន​លើក​យកតែ​ចំណុច​ខ្លះ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ព្រះ​នាង​ជ័យ​រាជទេវី ដែលជា​ព្រះ​មហេសី​ទី១ និង​ព្រះ​នាង​ឥន្ទ្រ​ទេវី ដែលជា​មហេសី​ទី២ប៉ុណ្ណោះ ដោយ​​​សម្អាង​​ជា​ពិសេស​​ទៅ​លើ​​សិលា​ចារឹក​​នៅ​លើ​​ជញ្ជាំង​​ប្រាសាទ​ភិ​មាន​អាកាស ប្រាសាទ​បន្ទាយ​ឆ្មា ​ប្រាសាទ​​តា​ព្រហ្ម​ ​ប្រាសាទ​ព្រះខ័ន និង​ឯកសារ​នានា​របស់លោក ហ្ស​កន៍ ហ្សឺ​ដេ​សន៍ ។

តាមរយៈ​បទ​និពន្ធ​នេះ​បានចេញ​ផ្សាយ​ជា​លើកដំបូង​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៦៦ លោក ឌិ​ច គៀន បាន​ប្រើ​ជំនោរ​អារម្មណ៍​របស់លោក​ផ្ទាល់​ពិ​ព័ណ៌នា​អំពី​បុគ្គលិកលក្ខណៈ​របស់​ព្រះ​មហេសី​ទាំងពីរ​របស់​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី៧ ។ អ្នក​និពន្ធ​​សរសេរ​​ជា​​អាថ​ថា​ព្រះ​នាង​ជ័យ​រាជទេវី បាន​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជាមួយ​ព្រះ​ជ័យវរ្ម័ន​តាំងពី​នៅ​ព្រះ​ជន្ម​ក្មេង​ៗ​ម្លេះ ព្រះ​​ជ័យ​វរ្ម័ន​មាន​រាជបុត្រ​បើតាម​ឯកសារ​ខ្លះ​ថា​មាន​ច្រើន​ដែរ តែ​ព្រះរាជបុត្រ​ដែល​គេ​នៅ​ចាំបាន​នោះ​ឃើញ​មាន​ព្រះនាម​តែ៤អង្គ គឺ (១) ព្រះ​សុរិយ​កុមារ ដែលជា​កវី​ឯក​មួយអង្គ​ក្នុងការ​តែង​កាព្យ​សំស្ក្រឹត​នៅ​សិលាចារឹក​ប្រាសាទតាព្រហ្ម (២) វីរៈ​កុមារ ជា​អ្នក​តែង​កាព្យ​សំស្ក្រឹត​នៅ​សិលាចារឹក​ប្រាសាទព្រះខ័ន (៣) ឥន្ទ្រ​វរ្ម័ន អភិបាល​លពបុរី ហើយ​និង (៤) ស្រិ​ន្ទ្រ​កុមារ​ដែលមាន​រូបចម្លាក់​នៅ​ប្រាសាទបន្ទាយ​ឆ្នា ។ អាន​បន្ថែម…

គួរ​តែ​កុំ​ប្រចាំ​​តួនាទី​គ្នា​ទើប​ល្អ!!

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 18 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2012 បញ្ចេញមតិ

វេលាថ្ងៃ​មួយ​មាន​ការ​បើក​វេទិកា​ប្រជុំ​មួយ​ស្ដី​ពី​ការ​ជ្រើស​រើស​អ្នក​ដឹក​នាំ នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​មនុស្ស ។ ក្នុង​នោះ​មាន​ការ​អញ្ជើញ​ចូល​រួម​ពី​សំណាក់​លោក​ធំ​ៗ​ដូច​ជា​ ជើង ដៃ មាត់ ធ្មេញ អណ្ដាត បំពង់​ក ក្រពះ និង​លោក ពោះ​វៀន ផង​ដែរ ។

ជើង ពេល​ដែល​លោក​ធំ​ៗ មក​ជួប​ជុំ​គ្នា​អស់​ហើយ​ លោក​ជើង​បាន​បញ្ចេញ​មតិ​មុន​គេ ជើង​លើក​ឡើង​ថា និយាយ​ឲ្យ​ត្រង់​ទៅ​ចុះ ​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ដែល​ពិបាក​ជាង​គេ ដើរ​ទៅ​ដើរ​មក ដើម្បី​រក​ចំណី​អាហារ រត់​លូន គេច​វេស លោត ហក់ ពិបាក​ណាស់​មួយ​ថ្ងៃ ៗ ​ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ខ្ញុំ​សក្តិសម​នឹង​មុខ​តំណែង​នេះ​ណាស់ បើ​គ្មាន​ខ្ញុំ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​មិន​អាច​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទីក​ន្លែង​បាន​ទេ ។

ដៃ គ្រាន់​តែ​ឮ​លោក​ជើង​ថា​ដូច្នេះ ក៏​ទះ​តុ​ផាំង​ៗ ដោយ​កំហឹង​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​បាន​និយាយ​ថា លោក​ជើង​ឯង​នេះ​និយាយ​បាន​ល្អ​ណាស់ ​លោក​ឯង​មាន​ដែល​គិត​ទេ​ថា ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​កាន់​រើស និង​ធ្វើ​ការ​ងារ​គ្រប់​បែប​យ៉ាង អាច​ចង្អុល​បញ្ជា ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​នេះ ធ្វើ​នោះ បាន​ទៀត​ផង ហើយ​អ្វី​ដែល​សំខាន់​គឺ​ចាប់​កាន់​អាហារ ចូល​ទៅ​ក្នុង​មាត់​ដើម្បី​ចិញ្ជឹម​ជីវិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​សព្វ​ថ្ងៃ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ទើប​សក្តិ​សម​ជាង​គេ ។

មាត់ ដែល​ជា​អ្នក​មាន​សុជីវ​ធម៌​ជាង​គេ​បាន​លើក​ឡើង​ថា លោក​ដៃ និង​លោក​ជើង សុទ្ធ​តែ​មាន​គុណ​សម្បត្តិ​ល្អ​ៗ ប្រហាក់​ប្រហែល​គ្នា ​ប៉ុន្តែ​លោក​ទាំង​ពីរ​គិត​មក​វិញ​ថា ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​និយាយ​ពាំ​នាំ ពាក្យ​សម្ដី ហើយ​ក៏​ជា​អ្នក​មាន​តួនាទី បើក​មាត់​រង់​ចាំ​ទទួល​យក​ចំណី​អាហារ បើ​គ្មាន​ខ្ញុំ ​តើ​ចំណី​អាហារ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ខ្លួន​មនុស្ស​តាម​ណា​បាន​? ហើយ​ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត អ្នក​ដឹក​នាំ​គេ គឺ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​មាន​សមត្ថ​ភាព ក្នុង​ការ​ដែល​មាន​មាត់​និយាយ​មែន​ទេ ​អស់​លោក​ទាំង​អស់​គ្នា ។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​គឺ​សក្តិ​សម​ជាង​គេ ។

ធ្មេញ សើច​ហាស​ៗ​ៗ​ៗ​ៗ​ ហើយ​និយាយ​ទាំង​អស់​សំណើច​ថា លោក​មាត់ លោក​ឯង​អាង​តែ​មាន​មាត់​ចេះ​តែ​និយាយ​ទៅ​កើត​ដែរ ​ដោយ​មិន​បាន​គិត​ពិចារណា​សោះ លោក​មាន​ដែល​គិត​ទេ​ថា នៅ​ពេល​ចំណី​ចូល​ទៅ​ក្នុង​មាត់​ហើយ តើ​អ្នក​ណា​ជា​អ្នក​ទំពារ​ចំណី​អាហារ ឲ្យ​វា​ខ្ទិច​ខ្ទី​នោះ ​ដើម្បី​ឲ្យ​រាង​កាយ​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​ទទួល​យក សារ​ធាតុ​ចិញ្ជឹម​បាន​ងាយ​ស្រួល បើ​គ្មាន​ខ្ញុំ ម្លេះ​រូបរាង​កាយ​ទាំង​មូល​មិន​អាច​ទទួល​យក សារ​ធាតុ​ចិញ្ជឹម ​និង​រស​ជាតិ​បាន​ទេ សូម​អស់​លោក​ទាំង​អស់​គ្នា​គិត​មើល​ទៅ​ថា តើ​គួរ​ជ្រើស​រើស​យក​ខ្ញុំ​ឬ​ក៏​អត់​?

បំពង់​ក គ្រ​វី​ក្បាល ហើយ​បាន​និយាយ​យ៉ាង​អឿ​ថា មិន​អាច​ជ្រើស​រើស​យក​លោក​ធ្មេញ​បាន​ទេ ព្រោះ​លោក​នៅ​ខ្វះ​ចំណុច​ដឹក​នាំ​ច្រើន​ណាស់ ​ខ្ញុំ​នេះ​ឯង​ទើប​សក្តិ​សម ជា​មេ​ដឹក​នាំ​ពិត​ប្រា​កដ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​នាំ​អាហារ ចូល​ក្នុង​ក្រពះ មែន​ទេអស់​លោក​ទាំង​អស់​គ្នា​?

ក្រពះ និយាយ​កាត់​ភ្លាម​ថា ឃើញ​ទេ​អស់​លោក​ទាំង​អស់​គ្នា សូម្បី​តែលោក​បំពង់​ក ក៏​ដឹង​ពី​តួនាទី​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ មាន​ន័យ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ដែល​សកម្ម ​មាន​តួនាទី​ក្នុង​ការ​រំលាយ​អាហារ ដើម្បី​ទទួល​បាន​សារ​ធាតុ​ចិញ្ជឹម ទៅ​ទ្រទ្រង់​រាង​កាយ​របស់​មនុស្ស ។

ពោះ​រៀន ខ្ញុំ​ថ្លង់​អស់​លោក​ទាំង​អស់​គ្នា​ណាស់ និយាយ​យក​តែ​ល្អ​រៀង​ៗ​ខ្លួន តើ​មាន​ដែល​គិត​ទេ​ថា បើ​គ្មាន​រូប​ខ្ញុំ ​តើ​បាន​អ្នក​ណា​គេ​ដឹក​ជញ្ជូន​កាក​សំណល់​ចាស់​ៗ​ទៅ​ច្រោះ​ចោល បើ​គ្មាន​ខ្ញុំ អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ប្រាកដ​ជា​វេទ​នាមិន​ខាន ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​គួរ​តែ​ដឹក​នាំ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា ។

និយាយ​ចុះ​និយាយ​ឡើង មិន​ត្រូវ​រ៉ូវ​គ្នា​ មិន​ចុះ​សម្រុង​នឹង​គ្នា​ក៏​ឈាន​ទៅ​ការ​ឈ្លោះ​ប្រកែក​គ្នា ឡើង​សរសៃ​ក៏​ដាក់​គ្នា ​បង្កើត​បាន​ជា​វេទិកា​ដណ្ដើម​តំណែង​គ្នា ពេល​ដោះ​ស្រាយ​មិន​ចេញ ថា​តើ​អ្នក​ណា​សក្តិសម​ជា​មេ​ដឹក​នាំ ក៏​ម្នាក់​ៗ ប្ដេជ្ញា​ឈប់​ធ្វើ​សកម្មភាព​ទាំង​អស់​គ្នា មើល​ថា តើ​លទ្ធផល​វា​យ៉ាង​ម៉េច​ទៅ​វិញ​?

ច្រើន​ថ្ងៃ​កន្លង​ផុត​ទៅ ក៏​គ្មាន​បាន​អាហារ​ហូប​ចុក ក៏​បាន​ស្លាប់​ទាំង​អស់​គ្នា ។

នេះ​ជា​លទ្ធផល​នៃ​ការ​មើល​បំណាំ​គ្នា​ ដោយ​សារភាព​ចង់​ធ្វើ​ជា​ធំ និង​ការ​លោភ​លន់ ចង់​កាន់​អំណា​ចរៀង​ៗ​ខ្លួន ។ ការ​ចេះ​ចែក​រំលែក​ផល​ប្រយោជន៍​ ដែល​ទទួល​បាន​តាម​តួនាទី​របស់​ខ្លួន​នោះ គឺ​ជា​មាគ៌ា​ដែល​នាំ​ទៅ​រក សេចក្ដី​សុខ​ក្នុង​ក្រុម សហគមន៍ ឬ​សង្គម​ជាតិ​ទាំង​មូល​បាន ៕

តើ​ប៉ា​ហ៊ាន​លោត​ចុះ​ក្រោម​ក៏​អត់?

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 22 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2012 បញ្ចេញមតិ

កូន៖ ប៉ា!!! ប៉ា​ថា​លោត​ចុះ​ទៅ​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់​មែន​ទេ?

ឪ​ពុក៖ អត់​ដឹង​ដែរ.. ព្រោះ​ប៉ា​អត់​​ដែល​ធ្លាប់​លោត​ចុះ​ទៅ​​ម្តង​ណា​ឡើយ ។

កូន៖ ប៉ា​មិន​ហ៊ាន​លោត​ចុះ​ទៅ​មែន​ឬ​ទេ?

ឪពុក៖ ទេ……..

កូន៖ ហេតុ​អ្វី​ប៉ា​មិន​លោត​ចុះ​ក្រោម​លមើល​ទៅ?

ឪពុក​៖ ប៉ា​ខ្លាច……

កូន៖ អ៎ាវ….??? ខុស​គ្នា​ត្រង់​ណា​ណ្ណឹង​

ឪពុក​៖ សេច​ក្តី​ក្លា​ហ៊ាន​គេ​ប្រើ​ពេល​​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ
……..សេចក្តី​ខ្លាច​គេ​ប្រើ​​ក្នុង​ពេល​ដែល​កំពុង​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​មិន​ល្អ
……..”ត្រូវ​ចាំ​ទុក​ណា៎​កូន​ប៉ា..”

ល្បើក​ចចក

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 8 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2012 មតិ ១

នៅ​ឆ្នាំ ១៨៧៤ កវី​សន្ធរ​មុខ ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​ល្បាញ​ខាង​វោហា​នៅ​ជំនាន់​លួង​ សុវណ្ណ​កោដ ឬ​លួង​ នរោត្តម្ត បាន​និពន្ធ​រឿង​មួយ​ដែល​លោក​ដាក់​ចំណង​ជើង​ថា ល្បើក​ចចក ។ ល្បើក​ចចក រៀប​រាង​ជា​បទ​កាកិតិ​ផង ជា​បទពំនោល​ផង រឿង​ល្បើក​ចចក​នេះ​ ពុំ​​មែន​​ត្រឹម​តែ​មាន​លក្ខណៈ​កំសត់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ គឺ​ថែម​ទាំង​មាន​ជម្រៅ​ទស្សនៈ​វិជ្ជា​មួយ​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ទៀត​ផង ។ ឧ​ញ៉ា សន្ធរ​ វោហា​មុខ ដែល​ចាប់​កំណើត​នៅ​ឆ្នាំ ១៨៣៤ ជំនាន់​ស្តេច អង្គ ឌួង ហើយ​ទទួល​មរណៈ​ភាព​នៅ​ឆ្នាំ ១៩០៨ ឬ​ឆ្នាំ ១៨៩៥ បើ​តាម​អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវខ្លះ ។ ឧញ៉ា សន្ធរមុខ ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ដែល​ចេះ​ដឹង​រឿង​រ៉ាវ​ក្នុង​ប្រទេស​នឹង​ក្រៅ​ប្រទេស​យ៉ាង​ច្បាស់ ហើយ​បាន​និពន្ធ​រឿង​ជា​ច្រើន ដូច​ជា​រឿង​ទុំទាវ រឿងទេវន្ត​ រឿង​សិង្ហនាថ រឿង​ល្បើក​ចចក​នេះ​ជា​ដើម ចំពោះ​រឿង​ទុំទាវ​អ្នក​សិក្សា​ជា​ច្រើនពុំ​បាន​អាន​ស្នា​ដៃ​របស់​លោក​ទេ គឺ​ស្គាល់​តែ​ស្នា​ដៃ​របស់​ព្រះ​បុទុម​ ថេរសោម ឬ​រឿង​ទាវ​ឯក របស់​កវី​នូ កន​ តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។ ចំពោះ​រឿង​ល្បើក ចចក ដែល​លើក​យក​មក​បរិយាយ​នេះ​ជា​រឿង​ដែល​សាកល្បង​ពន្យល់​ឲ្យ​យល់​និង​ឃើញ​ថា​មហិច្ឆតា​គ្មាន​ព្រំ​ដែន គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​ផ្សង​ព្រេង​មួយដែល​នៅ​ទីបំផុត​តែង​តែនាំ​សត្វ​លោក​ទៅ​ការ​វិនាស​អន្ត​រាយ កាល​ណា​គេ​ពុំ​យល់​អំពី​ក្រិត​ក្រម​របស់​ពិភព​លោក និង​សង្គម​មនុស្ស ។ សត្វ​ចចក​ដែល​នៅ​ក្នុង​រឿង​នេះ​ជា​និមិត្ត​រូបនៃ​មនុស្ស​ដែល​បាន​ជួប​ឱ​កាស​ល្អ​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ជីវិត ប៉ុន្តែ​ដែល​ពុំ​យល់​អ្វី​ទាំង​អស់អំពី​ព្រំដែន​នៃ​ទីតាំង​នីមួយៗ ហើយ​សម្រេច​សម្រួច​ទៅ​ពុំ​ដឹង​ជា​ចង់​បាន​អ្វី​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ ។

ល្បើក​ចចក​ជា​រឿង​របស់​ចចក​មួយ​ដែលបន្ទាប់​ពីបា​និង​មេរបស់​វា​ស្លាប់​ចោល​អស់​ទៅ បាន​ជួប​និង​ចចក​ញី​មួយ​ដែល​តែល​តោល​ដូច​គ្នាហើយ​ក៏​សម្រេច​យក​គ្នា​ជា​គូជីវិត​តែ​ម្តង ។ ប៉ុន្តែ​ដោយ​ពុំ​យល់​អំពី​ចៃ​ដន្យ​​ដ៏​ល្អ​នេះ​ចចក​ឈ្មោល​ស្រមើ​ស្រមៃ​ចង់​ក្លាយ​ខ្លួន​ទៅ​ជា​ព្រះ​អាទិត្យ​ដែល​មាន​រស្មី​ចែង​ចាំង​នៅ​លើ​ផែន​ធរណី​​ទាំង​មូល ។ កាល​បើ​បាន​ឮ​ថា​ចចក​យើង​ប្រាថ្នា​ដូច្នេះ ប្រេត​​​យក្ស​ក៏​ប្រាប់​ថា​មិន​មែន​ជា​ការ​ពិបាក​ទេ តែ​ត្រូវ​ផ្តាច់​ជីវិត​ខ្លួន​ឯង​ហើយ​ត្រូវ​យក​សាច់​ឈាម​ប្រទាន​ដល់​យក្ស​បិសាច ។ ចចក​យើង​សម្រេច​បោះបង់​ប្រពន្ធ​គឺ​ អាន​បន្ថែម…

ជ្រុង​មួយ​នៃ​ជីវិត​ពិត​របស់​ Hitler (អ៊ីទ្លែរ)

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 17 ខែ​មេសា ឆ្នាំ 2012 មតិ ១

ថ្វី​បើ​អ៊ី​ទ្លែរ​លាចាក​លោក​ច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ តែ​ឆាក​ជីវិត​របស់​គាត់​បាន​ក្លាយ​ជា​រឿង​ ដែល​គេ​រើស​យក​មក​និយាយ​ទាំង​ក្នុង​ផ្លូវ​ល្អ​និង​មិន​ល្អ​ ។ លក្ខណៈ​នៃ​ការ​សិត​សក់​សំយុង​គ្រប​ថ្ងាស​ដូច​ណាប៉ូឡេអុង និង​ភ្ជាប់​ពុក​មាត់​មួយ​កញ្ចុំ​ដូច​តារា​កំប្លែង​ពិភព​លោក​ឆាលី ស្ហែបព្លីន (ហ្សាក់​ឡូ) បាន​ក្លាយ​ជា​និមិត្ត​រូប​ នៃ​ភាព​ផ្តាច់​ការ​មួយ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ញាក់​សាច់ ។

ការ​ពិត​អ៊ីទ្លែរ​ ពុំ​មែន​ជា​ជន​ជាតិ​អាល្លឺ​ម៉ង់​ទេ គាត់​កើត​នៅ​ប្រទេស​ប៉ូឡូញ តែ​មក​ស្វែង​រក​ភ័ព្វ​សំណាង​នៅ​ប្រទេស​អាល្លឺ​ម៉ង់ ដោយ​ចាប់ផ្តើម​អាជីព​ដំបូង​ជា​វិចិត្រ​ករ​គំនូរ​ប្រេង​ ។ ឪពុក​របស់​អ៊ីទ្លែរ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុង​នាយក​ដ្ឋាន​ពន្ធ​ដារ ។ កំពូល​បុរស​ផ្តាច់​ការ​នេះ​ពុំ​ធ្លាប់​មាន​បំណង​ចង់​ធ្វើ​នយោបាយ​ទេ ប៉ុន្តែ​ការ​បាន​ចូល​រួម​ច្បាំង​ឲ្យ​ប្រទេស​អាល្លឺ​ម៉ង់​ ក្នុង​សង្គ្រាម​លោក​លើក​ទី​១ ហើយ​ប្រទេស​នេះ​ចាញ់​សង្គ្រាម​បាន​ធ្វើឲ្យ​អ៊ីទ្លែរ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ចិត្ត ។ គាត់​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ស្អប់​ជន​ជាតិ​ជ្វីហ្វ ព្រោះ​គាត់​យល់​ថា អាល្លឺ​ម៉ង​ចាញ់​សង្រ្គាម​ដោយ​សារ​ត្រូវ​ជន​ជាតិ​ជ្វីហ្វ​លប​ចាក់​ពី​ក្រោយ​ខ្នង ។ ជា​មួយ​គ្នា​នោះ​ដែរ អ៊ីទ្លែរ ក៏​កើតមាន​មហិច្ឆតា​ចង់​ស្ថាន​នា​អាណា​ចក្រ​អាល្លឺ​ម៉ង់​សារ​ជា​ថ្មី​វិញ ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ខិត​ខំ​ប្រមូល​ផ្តុំ​បក្ស​ពួក បង្កើត​ជា​គណបក្ស​ណាហ្ស៊ី​អ៊ីទ្លែរ​ឡើង ហើយ​ខិត​ខំ​ហ្វឹក​ហាត់​ទេព​កោសល្យ​ខ្លួន​ឯង​ ជា​ពិសេស​ក្នុង​ផ្នែក​និយាយ ។ អ៊ីទ្លែរ អាច​និយាយ​ឲ្យ​អ្នក​ស្តាប់​អណ្ដែត​​​អណ្ដូង​តាម​ដូច​ត្រូវ​មន្ត​សណ្តំ ។ ពាក្យ​សម្តី​របស់​គាត់​ក្តៅ​រោល​រាល​ដូច​អគ្គី ។ មហិច្ឆតា​របស់​គាត់​បាន​ទទួល​ជោគជ័យ​យ៉ាង​ល្អ ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ដំបូង​ដោយ​អាច​រំដោះ​ប្រទេស​អាល្លឺ​ម៉ង់​ពី​បរាជ័យ ឲ្យ​ងើប​ឈរ​ឡើង​វិញ​ជា​ថ្មី ។ ប៉ុន្តែ​ដោយ​សារ​ស្រេក​ឃ្លាន​ចង់​គ្រប់​គ្រង​ពិភព​លោក​ធ្វើ​ឲ្យ​អាណា​ចក្រ​រ៉ែស៍​ទី៣ និង​បក្ស​ពួក​របស់​គាត់​ត្រូវ​រលំ​រលាយ​យ៉ាង​ជូរ​ចត់ ។ ឆាក​ជីវិត​ចុង​ក្រោយ​មុន​ពេល​ធ្វើ​អត្ត​ឃាត​ អ៊ីទ្លែរ​ត្រូវ​រង​ទុក្ខ​លំបាក​ជា​មួយ​នឹង​ជំងឺ​ក្រពះ ។

ឆាក​ជីវិត​របស់​អ៊ីទ្លែរ​ ត្រូវ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ពិភព​លោក​លាត​ត្រដាង​ច្រើន​ណាស់​មក​ហើយ តែ​អ្នក​ប្រហែល​ជា​ពុំ​បាន​ដឹង​នូវ​អាថ៌​កំបាំង​ខ្លះ​ នៃ​ជីវិត​របស់​កំពូល​ជន​ផ្តាច់​ការ​នេះ​ទេ ។ តើ​មាន​អ្វី​ទៅ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អ៊ីទ្លែរ​ក្លាយ​ជា​ជន​ពោរពេញ​ដោយ​មហិច្ឆតា​យ៉ាង​លីលា​បែប​នេះ? ជំហាន​ចាប់​ផ្ដើម​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ជីវិត​អ៊ីទ្លែរ​ផ្លាស់​ប្តូរ​គឺ​ស្រ្តី ។ ជីវិត​របស់ ​អ៊ីទ្លែរ​ មាន​ការ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ស្រ្តី​ជា​ច្រើន​នាក់ ហើយ​ស្ត្រី​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​ជា​មួយ​អ៊ីទ្លែរ​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​សឹង​តែ​ជួប​ប្រទះ​នូវ​ហេតុ​អកុសល​ទាំង​អស់ ។ ម្តាយ​របស់​អ៊ីទ្លែរ​ ឈ្មោះ​ក្លារ៉ា មាន​កូន​ទាំង​អស់​ ៧នាក់ ដោយ​កូន​៤នាក់​ស្លាប់​តាំង​ពី​នៅ​តូចៗ ហើយ​កូន​ម្នាក់​ទៀត​ល្ងី​ល្ងើ​មិន​ពេញ​លក្ខណៈ​រហូត​ត្រូវលាក់​លៀម​មិនឲ្យ​គេ​ឃើញ ។ ការ​រៀប​ការ​របស់​ម្តាយ​អ៊ីទ្លែរ​ មិន​បាន​ពេញ​មុខ​ពេញ​មាត់​តាម​ប្រពៃ​នោះ​ទេ រហូត​ដល់​សម្តេច​​ប៉ាប​ត្រូវ​លោះ​បាប​ឲ្យ​ម្តាយ​របស់​អ៊ីទ្លែរ ដោយ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ទៀត​ផង ។ ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​របស់​ម្តាយ​អ៊ីទ្លែរ​ ជា​មួយ​នឹង​សាច់​ញាតិ​ជិត​ស្និទ្ធ​ ធ្វើ​ឲ្យ​អ៊ីទ្លែរ​បារម្ភ​ខ្លាច​ឈាម​របស់​គាត់​មិនបរិសុទ្ធ ។ ដូច្នេះ​ហើយ​ ទើប​គាត់​ត្រូវ​ប្រើ​ឈ្លើង​ និង​វិធី​ដទៃ​ទៀត​ ដើម្បី​បឺត​ឈាម​ចេញ​ ។ យាយ​របស់​ហ៊ីទ្លែរ​ (ម្តាយ​ខាង​ឪពុក) ឈ្មោះ​អែន​ណា ម៉ារៀ​ គឺ​ជា​ស្រី​បម្រើ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ជន​ជាតិ​ជ្វីហ្វ ហើយ​ខូច​ខ្លួន​ញឹក​ញាប់​ជា​មួយ​កូន​ប្រុស​ម្ចាស់​ផ្ទះ ។ យាយ​របស់​អ៊ីទ្លែរ​ពុំ​បាន​រៀប​ការ​ទេ តែ​ក៏​បាន​សម្រាល​កូន​ប្រុស​ដែល​ជា​ឪពុក​របស់​អ៊ីទ្លែរ​ ឈ្មោះ​អាឡូអ៊ីស ។

នៅ​ពេល​ដែល​ទាហាន​សូវៀត​ សម្រុក​ចូល​ទៅ​រក​សាក​សព​របស់​អ៊ីទ្លែរ ដែល​បាន​សម្លាប់​ខ្លន​រួម​ជាមួយ​បក្ស​ពួក​នោះ គ្រូ​ពេទ្យ​ជន​ជាតិ​សូវៀត​បាន​ពិនិត្យ​សាក​សព​ និងរាយ​ការណ៍ថា “ពង​ស្វាស​អ៊ីទ្លែរ​ ដែល​ត្រូវ​ភ្លើង​រោល​ តែ​គង់​វង្ស​សាក​ភាព​យ៉ាង​ល្អ​នោះ មាន​តែ​គ្រប់​ពង​ខាង​ស្តាំ​ប៉ុណ្ណោះ ឯ​គ្រាប់​ខាង​ឆ្វេង​រក​ពុំ​ឃើញ​នោះ​ទេ” ។ នេះ​ជា​ការ​រក​ឃើញ​អាថ៌​កំបាំង​មួយ​ទៀត​ដែល​ថា​អ៊ីទ្លែរ​កើត​មក​មាន​ពង​ស្វាស​តែ​ម្ខាង​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ៕

សូម​មើល​ផង​ដែរ៖

National Youth Leadership Conference’11, AIESEC Cambodia

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 29 ខែសីហា ឆ្នាំ 2011 បញ្ចេញមតិ

AIESEC’s National Youth Leadership Conference is one of the biggest national events hosted by AIESEC Cambodia that is held annually to promote youth leadership development. It brings together over 120 young leaders consisting of national and international delegates from around the world; there will also be visitors from their sponsors and partnered company’s HR heads and guests. The theme of the conference is “Exploring Exchange-Exploring Leadership”.

  • Start on Wednesday, September 14 at 1:00pm to September 18 at 2:00pm.
  • Location at Apsara Angkor Hotel, Siem Reap, Cambodia (http://www.apsaraangkor.com) National Route 6, Airport Road.
  • To register, go to: http://bit.ly/nylc2011 (‎110 $ for Non-AIESECer and 90$ for AIESECer)

More about the conference can be found at: http://www.wix.com/aieseccambodia/nylc2011

Related article:
AEIF: 1st Workshop on Youth and Volunteerism with High School Students in Siem Reap Province

%d bloggers like this: