បណ្ណសារ

Archive for the ‘ចំណេះ​​ទូទៅ’ Category

៦.ជំហ៊ាន​ដែល​គួរយល់ដឹងពេល​ធ្វើដំណើរតាមយន្តហោះជាលើកដំបូង

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 27 ខែ​មេសា ឆ្នាំ 2017 បញ្ចេញមតិ

ជាធម្មតា មនុស្សមិនងាយនឹងភ្លេចការហោះហើរជាលើកដំបូងរបស់ពួកគេទេ ហើយជាក់ស្តែងអ្នកដែលធ្លាប់មានបទពិសោធន៍សុទ្ធតែយល់ពីអារម្មណ៏នេះ។ អ្នកប្រហែលជាបានអានអំពីបទពិសោធន៏នៃការហោះហើរលើកដំបូងរបស់មនុស្សម្នាក់នៅក្នុងសាពត៍មាន ហើយវាពិតជាធ្វើឱ្យអ្នករំភើបណាស់។ ប្រសិនបើអ្នកខ្លាចការហោះហើរ ឬចុះចត អ្នកប្រាកដជាបាក់ទឹកចិត្តនៅពេលនិយាយដល់រឿងជិះយន្តហោះម្តងៗ។ ទោះជាយ៉ាងណា បទពិសោធន៍ពីផ្ទះរបស់អ្នក, តាមផ្លូវទៅព្រលានយន្តហោះ, ការពិនិត្យឥវ៉ាន់នៅព្រលានយន្តហោះ, ការចេញដំណើរ និងហោះហើរនឹងធ្វើឱ្យអ្នករីករាយជាងការគិតទៅទៀត។ ខាងក្រោមជារឿងមួយចំនួនដែលលោកអ្នកគួរយល់ដឹង។

១. កក់សំបុត្រយន្តហោះ

ប្រសិន​បើ​អ្នក​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ដោយ​ជិះយន្ត​ហោះ អ្នកត្រូវតែប្រាកដថាមានកៅអីទំនេរ ប្រសិនបើមានកៅអីទំនេរនោះអ្នកអាចកក់សំបុត្រយន្តហោះបានហើយ​។ មាន​ករណីខ្លះនៅថ្ងៃដែលអ្នកចង់កក់សំបុត្របែរជាគ្មានកៅអីទំនេរ។ ដូច្នេះដំបូន្មានដ៏ល្អគឺ ធ្វើឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើបាន ឬកាន់តែឆាប់កាន់តែល្អ។ វាមានអត្ថ​ប្រយោជន៍​ពីរ, ទី១​អ្នក​មាន​ឱកាស​ល្អ​អាច​ទិញ​បាន​សំបុត្រ និង​ទី២​អ្នក​អាច​នឹង​ទទួល​បាន​ការ​បញ្ចុះតម្លៃ ឬ​សំបុត្រ​ដែល​មាន​តម្លៃ​ទាប។ អ្នក​ក៏​អាច​ទិញ​សំបុត្រ​តាមភ្នាក់​ងារ​ទេសចរណ៏​ដែល​នៅ​ជិត​លោក​អ្នក ឬ​អាច​កក់​តាម​អនឡាញ​។

២. ត្រៀមខ្លួនសំរាប់ការហោះហើរ

មុនពេលទៅព្រលានយន្តហោះ ត្រូវតែប្រាកដថាអ្នកមានឯកសារដែលចាំបាច់គ្រប់ហើយ (ឯកសារហោះហើរ, វីសា, invitation…) សម្រាប់ជើងហោះហើរក្នុងស្រុកអ្នកត្រូវការតែប៉ុន្មាន​មុខ​ប៉ុណ្ណោះ​។ នៅ​ព្រលាន​យន្​តហោះ អ្នក​ត្រូវធ្វើតាមច្បាប់ទំលាប់ និងមានពេលខ្លះវាអាចចំណាយពេលវេលាបន្តិច។ ដូច្នេះត្រូវប្រាកដថាអ្នក​មាន​ពេល​វេលា​គ្រប់​គ្រាន់ (ត្រៀម​ខ្លួន​ឱ្យ​បាន​រួច​រាល់​មុន​ចេញ​ដំណើរ​៣ម៉ោង កាន់តែប្រសើរសំរាប់លើកដំបូង) សម្រាប់​ក្នុង​ស្រុក​ត្រឹម​១​ម៉ោង​មុន​ក៏​គ្រប់​គ្រាន់​ដែរ​។ បើ​យក​ឥវ៉ាន់​ទៅ​តាម​កុំ​ភ្លេច​គិត​​ពី​ទំងន់ (អាស្រ័យ​លើក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍) បើ​​​ច្រើន​លើស​ចំណុះ (អ្នកនឹងត្រូវបង់បន្ថែមនៅក្នុងព្រលានយន្តហោះ) ហើយ​អ្នក​អាច​កាន់​ឥវ៉ាន់​ខ្លះ​នៅ​នឹង​ដៃ​ផង​ដែរ​។

៣. ឆែកអ៊ីន Check In

បន្ទាប់ពីទៅដល់ព្រលានយន្តហោះ ជាដំបូងអ្នកត្រូវ check in។ សូមចាំថា អ្នកអាច check in បានលុះណាតែពេលកាលវិភាគនៃការហោះហើររបស់អ្នកត្រូវបានបង្ហាញប៉ុណ្ណោះ អាន​បន្ថែម…

កាក់​មូលរបស់ វិទ្យា​ស្ថាន​បោះ​​ប្រាក់អន្តររដ្ឋ កម្ពុជា ឡាវ និងវៀតណាម

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 29 ខែតុលា ឆ្នាំ 2015 បញ្ចេញមតិ

កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៩៥៣ វិទ្យា​ស្ថាន​បោះ​ប្រាក់​អន្តររដ្ឋ​ កម្ពុជា ឡាវ និងវៀតណាម (Institut d’Émission des États du Cambodge, du Laos et du Vietnam) ឬ​ហៅ​ថា វិទ្យា​ស្ថានបោះពុម្ព​ប្រាក់ឥណ្ឌូ​ចិន បាន​បោះ​ផ្សាយ​កាក់​មូល ផលិត​ពី​អាលុយ​មីញ៉ូម ខ្នាត​តូច​ជាង ១ ឯកតា ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​ប្រភេទ ១០​សេន ២០​សេន និង ៥០​សេន សម្រាប់​ប្រើ​ប្រាស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេសកម្ពុជា។ វិទ្យា​ស្ថាន​នេះ​ក៏​បាន​ផលិត​កាក់​ខ្នាត​តូច​ដូច​គ្នានេះ​ជា​បន្តបន្ទាប់​ដែរ​សម្រាប់ ប្រទេសឡាវ និង​វៀតណាម កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៩៥២ និង​១៩៥៣។ នៅ​កម្ពុជា និង​ឡាវហៅថា “សេន (Cent)” និង​នៅ​វៀតណាម​ហៅ​ថា “Su” ឬ​ “Xu”។

កាក់​មូលក្នុងស៊េរីនេះមាន ៣ប្រភេទគឺ៖
– ១០ សេន / Cents / Su (ទំហំ ២៣មម)
– ២០ សេន / Cents / Su (ទំហំ ២៧មម)
– ៥០ សេន / Cents / Xu (ទំហំ ៣១មម)

ព័ត៌មានទូទៅនៃកាក់​មូល ឆ្នាំ១៩៥៣ របស់កម្ពុជា៖
-អាជ្ញាធររូបិយវត្ថុៈ វិជ្ជាស្ថានបោះប្រាក់អន្តររដ្ឋ កម្ពុជា ឡាវ និង វៀតណាម
-រោងពុម្ពៈ Paris Mint (ប្រទេសបារាំង)
-លោហធាតុៈ អាលុមីញ៉ូម
-អ្នករចនា(Designer): Bazor, Lucien Georges

ក).លក្ខណៈសំគាល់នៃកាក់មូលប្រភេទ ១០ សេន
-អង្កត់ផ្ចិតៈ ២៣មម
-កំរាស់ៈ ១,៧មម
-ទម្ងន់ៈ ១,៣ក្រាម
-ផ្ទៃខាងមុខៈ រូបហង្សឈបែរទៅឆ្វេង និងអក្សរខ្មែរ “ព្រះរាជអាណាចក្រកម្ពុជា ព.ស.២៤៩៦ គ.ស.១៩៥៣” ព័ទ្ធជារង្វង់ជុំវិញរូបហង្ស
-ផ្ទៃខាងក្រោយៈ លេខ “១០ សេន 10 Cent.” និងអក្សរបារាំង “ROYAUME DU CAMBODGE 1953” ព័ទ្ធជុំវិញជារង្វង់

10 Cent khmer

ខ).លក្ខណៈសំគាល់នៃកាក់មូលប្រភេទ ២០ សេន
-អង្កត់ផ្ចិតៈ ២៧មម
-កំរាស់ៈ ២,២មម
-ទម្ងន់ៈ ២,២ក្រាម
-ផ្ទៃខាងមុខៈ រូបជើងពានទ្រគម្ពីរដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងអក្សរខ្មែរ “ព្រះរាជអាណាចក្រកម្ពុជា ព.ស.២៤៩៦ គ.ស.១៩៥៣” ព័ទ្ធជារង្វង់ជុំវិញ
-ផ្ទៃខាងក្រោយៈ លេខ “២០ សេន 20 Cent.” និងអក្សរបារាំង “ROYAUME DU CAMBODGE 1953” ព័ទ្ធជុំវិញជារង្វង់ អាន​បន្ថែម…

កាក់​អនុស្សារីយ៍ សម័យ​សាធារណរដ្ឋខ្មែរ

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 28 ខែតុលា ឆ្នាំ 2015 បញ្ចេញមតិ

ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជាឈុត​នៃ​កាក់​អនុស្សារីយ៍ សម័យ​សាធារណ​រដ្ឋ​ខ្មែរ ដែល​ចុះ​កាល​បរិច្ឆេទ ១៩៧៤ មាន ៧ ប្រភេទ៖

១) កាក់​មាស ខ្នាត ១០០ ០០០រៀល

• ផ្ទៃខាងមុខៈ រូបលោក លន់ ណុល និងអក្សរបារាំង Republique Khmer Marechal Lon Nol, 1er President (សេនាប្រមុខ លន់ ណុល ប្រធានាធិបតីទី១ នៃសាធារណរដ្ឋខ្មែរ)
• ផ្ទៃខាងក្រោយៈ សញ្ញាជាតិ
• មាសទឹក ០.៩០០ ទម្ងន់ ១៣,៤២ក្រាម
• ទំហំ ៣៥,១មម កំរាស់ ១មម
• ចំនួនផលិត ៣៥០ កាក់

100000 Riel

២) កាក់​មាស ខ្នាត ៥០ ០០០រៀល

• ផ្ទៃខាងមុខៈ រូបអប្សរា (៣នាក់)
• ផ្ទៃខាងក្រោយៈ សញ្ញាជាតិ
• មាសទឹក ០.៩០០ ទម្ងន់ ៦,៧១ក្រាម
• ទំហំ ២៣មម កំរាស់ ០,៨មម
• ចំនួនផលិត ៥ ៧៥០ កាក់

50000 Riel

៣) កាក់​មាស ខ្នាត ៥០ ០០០រៀល

• ផ្ទៃខាងមុខៈ រូបអប្សរា (ម្នាក់)
• ផ្ទៃខាងក្រោយៈ សញ្ញាជាតិ អាន​បន្ថែម…

ថ្នាំ​ផ្សះ

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 21 ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ 2015 បញ្ចេញមតិ

ថ្នាំ​ផ្សះ

“ថ្នាំ​ផ្សះ” ឈ្មោះ​នេះ​ទើប​តែ​ឃើញ​ប្រើ​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ឯង សម្រាប់​សម្គាល់​គ្រប់​ប្រភេទ Antibiotic ។ បក​ប្រែ​មិន​ចំ​អត្ថន័យ ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​បក​ស្រាយ​ខុស​ហើយ​យើង​នឹង​ប្រើប្រាស់​ខុស ។

“Anti” មាន​ន័យ​ថា​ ​ប្រឆាំង នឹង “Biotic” មាន​ន័យថា ដែល​មាន​ជីវិត ។ បើ​តាម​វេជ្ជសាស្រ្ត​គឺ​ជា​សារជាតិ​ដែលមាន​សក​ម្មភាព​ប្រឆាំង​នឹង​ពួក​មីក្រុប “Microbe” ។ ត្រឡប់​មក​ពាក្យ​ខ្មែរ “ថ្នាំ​ផ្សះ” ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​ជា​មិន​មែន​ពេទ្យ យល់​ថាថ្នាំ​នេះ​សម្រាប់​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​សះ ដំបៅ ឬ​រលាក​ក្នុង​សារពាង្គកាយ ឬ​ក៏​ធ្វើឲ្យ​មុខ​របួស​ឆាប់​ជា​សះ ទៅវិញ ។ យល់​បែប​នេះ​ បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​ប្រើប្រាស់​វា​សឹង​តែ​គ្រប់​មុខ​ជម្ងឺ ។​ នេះ​គឺ​ជា​គ្រោះ​ថ្នាក់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​សង្គម​ទាំង​មូល និយាយ​ក្នុង​ន័យ​សុខភាព​សាធារណៈ ។

Antibiotic “ថ្នាំផ្សះ” ប្រសិន​បើ​លេប​វា​ចូល​ វា​នឹង​ទៅ​កម្ទេច​ពួក​មីក្រុបមាន​ប្រយោជន៍​ដែល​នៅ​ក្នុង​ពោះវៀន​យើង នោះ​អាច​នឹង​បង្ក​ឲ្យ​ រាគឬ​ទល់​លាមក​ ឬ​អាច​ក្លាយ​ទៅ​ជា​រោគ​រាគ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ។ ម្យ៉ាង​ទៀត​​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​មីក្រុប​ដែល​នៅ​ក្នុង​ពោះ​វៀន​នោះ​ទៅ​ជា​កាច ឬ​ស៊ាំ​នឹង Antibiotic នេះ​តែ​ម្តង (Résistance) ។

ត្រូវ​ចង់ចាំ៖ ពេល​យើង​មាន ដាច់​មុតសាច់ដោយ​របស់​មុត​ស្រួច អ្នក​ត្រូវ​លាង​មុខ​របួស​​ជាមួយ​​អាល់កុល ហើយ​យក​ស្បៃ​ស្ងួត (Compresse sterile) ដែល​លក់​នៅ​ ឱសថស្ថាន មក​បិទ​ពី​លើ​ឲ្យ​ជិត ដោយ​ប្រើ​បង់​ស្អិត ។

ចំណាំ៖ ការ​លាង​​ អាល់កុល គឺ​ដើម្បី​សម្លាប់​មេរោគ​ដែល​ទុំលើ​មុខ​របួស​ភ្លាមៗ ហើយ​ពេល​បិទ​ស្បៃ​ស្ងួត​ជិត គឺ​ដើម្បី​ការពារ​កុំ​ឲ្យ​មេរោគ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ចូល​បាន ដោយ​ពុំ​ចាំ​បាច់​ប្រើ “ថ្នាំ​ផ្សះ​” ទេ ។

11147580_890003391066765_2738379161877666926_n

>>> គ្មាន​ហេតុ​ផល​អ្វីដែល​ត្រូវ​ប្រើ​ “ថ្នាំ​ផ្សះ” ហើយ​ទុក​មុខ​របួស​ចំហរនោះ​ទេ <<<

ប្រភព​ពី Facebook

ស្ថាន​ភាព​ស្រ្តី​ខ្មែរ​ក្នុង​រឿង​ទុំ​ទាវ​

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 17 ខែ​មីនា ឆ្នាំ 2013 បញ្ចេញមតិ

ទុំ​ទាវ

កាល​ដើម​ឡើយ​សង្គម​ខ្មែរ​ជា​សង្គម​មាតា​ធិបតេយ្យ​​ពោល​គឺ​ស្ត្រី​មាន​​តួនាទី​ដ៏​សំខាន់​ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​មក​ដោយ​មាន​ឥទ្ធិ​ពល​មក​ពី​វប្ប​ធម៌​ផ្សេង​ៗ​​ទៀត​ដូច​ជា ​វប្បធម៌​ហិណ្ឌូ​​និយម វប្បធម៌​ចិន​ ជា​ដើម​ ស្ថាន​ភាព​របស់​ស្រ្តី​មាន​ការ​ប្រែ​ប្រួល​ច្រើន​។ វប្បធម៌​​ហិណ្ឌូ​និយម​ដែល​គេ​តែង​តែ​ហៅ​ថា​ព្រហ្ម​និយម​ចេញ​មក​ពី​គម្ពី​វេទ​​គឺ​ជា​គម្ពី​ម្យ៉ាង​ដែល​គេ​នាំ​ពី​ប្រទេស​អ៊ឺរ៉ង់​ចូល​មក​​ក្នុង​ភាគ​ឥសាន​នៃ​ទឹក​ដី​​ប្រទេស​​ឥណ្ឌា​​កាល​ពី​សតវត្ស​ទី​៤​មុន​គ្រឹស្ត​សករាជ​។ ជា​ការ​ពិត​ហើយ​ដែល​ថា​វប្បធម៌​​ហិណ្ឌូ​​និយម​​នេះ​ជា​ការ​វិវត្តន៍​នៃ​​គម្ពី​វេទ​គឺ​មាន​ន័យ​ថា​​គម្ពី​វេទ​នោះ​បាន​ត្រូវ​បក​ស្រាយ​​ទៅ​តាម​ជំនោរអា​​រម្មណ៍​ផ្សេង​​​​​ៗ​របស់​​​ប្រជា​ជន​ ហើយ​ដូច​នេះ​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ចេញ​ពីអត្ថ​បទ​ដើម​រួម​​បញ្ចូល​ទាំង​លទ្ធិ​ព្រហ្ម​និយម​ទៀត​ផង​ ក៏​ប៉ុន្តែ​វប្បធម៌​ហិណ្ឌូ​​និយម​នេះ​រក្សា​ទុក​លោក​ទស្សនៈ​​ប្រកាន់​វណ្ណៈ​ដដែល​។ នៅ​ពេល​ដែល​ឥទ្ធិ​ពល​នេះ​ចូល​មក​ក្នុង​ប្រទេស​​កម្ពុជា​​តាម​លទ្ធិ​ទេវរាជ​ ដែល​​យោង​​ទៅ​តាម​ទ្រឹស្តី​នោះ​​ព្រះ​មហា​ក្សត្រ​ត្រូវ​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​​ជា​អ្នក​តំណាង​នៃ​ពពួក​ទេវ​នានា​ ព្រះ​មហា​ក្សត្រ​​ពុំ​អាច​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អធិបតេយ្យ​របស់​ស្រ្តី​​បាន​ទេ។ តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក​​ការ​ប្រយុទ្ធ​រវាង​​​ទំនៀម​ទម្លាប់​​មាតា​ធិបតេយ្យ​​ដែល​ជា​របស់​ខ្មែរ​យើង​សុទ្ធ​សាត​​នឹង​បិតា​ធិបតេយ្យ​ដែល​ជា​វប្បធម៌​របស់​ហិណ្ឌូ​និយម​​ចេះ​តែ​មាន​ជា​ហូរ​ហែរ​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ទី​បំផុត​គឺ​គ្មាន​​ចាញ់​គ្មាន​ឈ្នះ​។ ស្ថាន​ប័ន​នយោ​បាយ​ជា​ផ្លូវ​ការ​​សំខាន់​ៗ​​ផ្អែក​ទៅ​លើ​​វប្បធម៌​ហិណ្ឌូ​និយម​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ស្រ្តី​នៅ​តែ​មាន​ឥទ្ធិ​ពល​ទៅ​លើ​បុរស​ដដែល​​ ទោះ​តាម​បែប​បទ​ណា​ក្តី។ ការ​ប្រទាញ​ប្រទង់​ឬ​បដិវេទ​កម្ម​នេះ​​មាន​រហូត​​មក​ទល់​សម័យ​ក្រោយ​ៗ​មក​ទៀត​​ដូច​យើង​បាន​ដឹង​ឃើញ​តាម​រយៈ​​រឿង​កាកី​​និង​តាម​រឿង​ព្រេង​ផ្សេង​ៗ​ ដែល​ស្រ្តី​តស៊ូ​យ៉ាង​តឹង​តែង​​តទល់​នឹង​អំណាច​​ឬ​សិទ្ធិ​ផ្សេង​ៗ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បុរស​​ដណ្តើម​យក​ជា​ពិសេស​ព្រះ​រាជា​​ដែល​​ជា​អ្នក​តំណាង​​អស់​ទេវ​នានា​​នៅ​ក្នុង​ចក្រ​ក្រវាឡ​។

នៅ​ក្នុង​រឿង​ទុំ​ទាវ​​ពោល​គឺ​នៅ​សម័យ​លង្វែក​ នារី​សឹង​តែ​បាត់​បង់​នូវ​​សិទ្ធិ​ជា​មូល​ដ្ឋាន​របស់​គេ​ ប៉ុន្តែ​គេ​ក៏​សង្កេត​ឃើញ​ផង​ដែរ​ថា​នាង​ទាវ​នៅ​តែ​ខិត​ខំ​រក្សា​​សិទ្ធិ​របស់​នាង​យ៉ាង​ម៉ឺង​ម៉ាត់​ នាង​សុខ​ចិត្ត​បោះ​បង់​​ព្រះ​រាជា​ចោល​ហើយ​​រត់​មក​រក​ទុំ​វិញ​។ ​នៅ​​ពេល​​​​​ដែល​​ទាវ​ត្រូវ​ម្តាយ​នាង​​ផ្តាច់​នាង​ចេញ​ពី​ទុំ​​ឲ្យ​ទៅ​រៀប​ការ​ជា​មួយ​ម៉ឺន​ងួន​វិញ​ នាង​ទាវ​ក៏​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ខ្លួន​​​ឯង​ធ្វើ​តាម​​បង្គាប់​របស់​ម្តាយ​នាង​ គឺ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​ទុំ​គ្មាន​អំណាច​អ្វី​​មក​លើ​រូប​នាង​ដូច្នេះ​ដែរ ជា​ការ​ពិត​​ហើយ​ដែល​ថា​ទាវ​​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ការ​គាប់​សង្កត់​របស់​ម្តាយ​នាង​​ប៉ុន្តែ​ការ​សម្រេច​ផ្សេង​​ៗ​ក៏​ស្តិត​នៅ​លើ​​នាង​ដែរ​។ អាន​បន្ថែម…

វិភាគ​រឿង​ស្នេហា​រវាង​ទុំ​នឹង​ទាវ

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 16 ខែ​មីនា ឆ្នាំ 2013 មតិ ១

ទុំ​ទាវ

រឿង​ទុំ​ទាវ​ជា​រឿង​ដែល​ខ្មែរ​គ្រប់​រូប​ចេះ​ចាំ​ស្ទាត់​ហើយយក​មក​និយាយ​តៗ​គ្នាឥត​មាន​ដាច់​រហូត​មក​ទល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ។ បើ​តាម​អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​អក្សរ​សាស្រ្ត​រឿង​នេះ​គឺ​ជា​រឿង​ពិត​ដែល​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​សម័យ​លង្វែក​គឺ​នៅ​សតវត្ស​ទី១៦ ទោះ​បី​រឿង​នេះ​ត្រូវ​បាន​ហាម​ឃាត់​មិន​ឲ្យ​យក​មក​និយាយ​នៅ​ខេត្ត​ត្បូង​ឃ្មុំតាំង​ពីសម័យ​នោះ​មក​ក្តី ក៏​នៅ​ឆ្នាំ១៩១៥ គឺ​នៅ​ក្នុង​រាជ ហ្លួង​ ស៊ីសុវត្ថិ លោក​គ្រូ​ព្រះបទុមត្ថេរសោម ចៅ​អធិ​ការ​​​វត្ត​កំព្រៅ​ ស្រុក​​ស៊ី​ធរ​​កណ្តាល​ ខេត្ត​ព្រៃ​វែង បាន​យក​មក​រៀប​រៀង​ទុក​ជា​កេរ្តិ៍​ដំណែល​ដែរ គឺ​ជាវន្ត​កម្ម​អក្សរ​សិល្ប៍​មួយ​ដ៏​ល្អ​ប្រណីត​​សរសេរ​ជា​កាព្យ​ពាក្យ​ប្រាំ​ពីរ​ពី​ដើម​ដល់​ចប់។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៤២ ក្នុង​រាជព្រះ​បាទ​ នរោត្តម សីហនុ កវី​ នូកន បាន​យក​​សរសេរ​ម្តង​ទៀត ប៉ុន្តែ​បាន​ប្រែ​​ឈ្មោះ​ថារឿង​ ទាវឯក​ ដូច្នេះ​វិញ តាក់​តែង​ជា​កាព្យ​ពាក្យ​ប្រាំ​បី ​​រឿង​ទាវឯករបស់​ឧកញ៉ា វិបុលរាជសេនា​ នូកន ក៏​មាន​គេ​ស្គាល់​ច្រើន​​ណាស់​ដែរព្រោះ​មាន​ពន្លឺ​ថ្មី​ៗ​ជា​ច្រើន​ទៀត​។

បើ​តាម​លោក​ លី​ ថៀម​តេង​ កវី​សន្ធរ​ម៉ុក​ក៏បាន​និពន្ធ​រឿង​នេះ​ដែរ​ប៉ុន្តែ​ច្បាប់​ដើម​រក​ពុំ​ឃើញ​គឺ​គ្រាន់​តែ​ឃើញ​សំណៅ​​ខ្លះៗ​​រប៉ាត់​រប៉ាយ​​ហើយ​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​។ ចំណែក​ឯ​បណ្ឌិត​ ឃីង ហុក​ឌី​ វិញ​នៅ​ក្នុង​មាលិបទ​អក្សរ​សិល្ប៍​ខ្មែរ​សតវត្ស​ទី១៩ របស់​លោក​នៅ​ត្រង់​ទំព័រ​២០០ លោក​គ្រាន់​តែ​បញ្ជាក់​ថា​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦០​ សាស្រ្តា​ចារ្យ​មួយ​ក្រុម​បាន​បោះ​ផ្សាយ​​រឿង​ទុំ​ទាវ​មួយ​ដែល​គេ​សន្និដ្ឋាន​ថា​​ជា​ស្នា​ដៃ​សន្ធរ​ម៉ុក​ ហើយ​ដែល​លោក ហង់​ ធន់ហាក់ បាន​សរសេរ​អំពី​ប្រវត្តិ​របស់​កវី​រូប​នេះ​នៅ​ក្នុង​ទំព័រ​ខាង​មុខ​។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក្តី ក៏​ដំណើរ​រឿង​មិន​ខុស​ពី​គ្នា​ដែរ​ រី​ឯ​ការ​បក​ស្រាយ​សារៈ​នៃ​រឿង​ក៏​ប្រហាក់​ប្រហែល​គ្នា​ដែរ ​ទោះ​បីពុំ​ទាន់​មាន​លក្ខណៈ​ស៊ី​ជម្រៅ​ប្រមាណ​​ក្តីមក​ទល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ។

ជា​ទូ​ទៅ​គេ​យល់​ថា​រឿង​ទុំ​ទាវ​នេះ​ជា​រឿង​ស្នេហា​ដ៏​ល្អ​បរិសុទ្ធ​រវាង​ទុំ​នឹង​ទាវ​ ព្រោះ​នៅ​ពេល​ដែល​ទុំ​ត្រូវ​ពួកអរជួន​​ ម៉ឺន​ងួន​យក​ទៅ​សម្លាប់​ចោល​ នាង​ទាវ​ក៏​សម្លាប់​​ខ្លួន​ទៅ​ជា​មួយ​ដែរ ដូច្នេះ​ឃើញ​ថា​សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​នាង​ទាវចំពោះ​ទុំ​ជា​ការ​មួយ​ដែល​គេ​ពុំ​អាច​ប្រកែក​បាន​។ រី​​ឯ​​បញ្ហា​ដែល​គេ​ចោទ​សួរ​គឺ​ថា តើ​នារី​ម្នាក់​ដែល​មាន​សេចក្តី​ស្នេហា​ដ៏​ធំធេង​ចំពោះ​បុរស​ម្នាក់​​អាច​រក្សា​បាន​ស្មារតី​គ្រប់​គ្រាន់​ដើម្បី​បំពេញ​ចិត្ត​ម្តាយ​ហើយ​បោះ​បង់​បុរស​ជា​ទី​ស្នេហា​របស់​គេ​បាន​ទេ​?​ ជា​​ទូទៅ​សេចក្តី​ស្នេហា​គឺ​គ្រប់​ដណ្តប់​ទៅ​លើ​អ្វី​ៗ​ទាំង​អស់ ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​អរិយធម៌​ខ្មែរ​​​ទោះ​ស្នេហា​នោះ​មាន​ទំហំ​ធំ​ប៉ុណ្ណា​ក៏​ដោយ​ក៏​គេ​មិន​អាច​ឬ​មិន​ហ៊ាន​ប្រឆាំង​និងឪពុក​ម្តាយ​បាន​ដែរ។ ជា​ការ​ពិត​ហើយ​ដែល​ថា​សេចក្តី​ស្នេហា​​ទាវ​ចំពោះ​ទុំ​ជា​សេចក្តី​​ស្នេហា​ដ៏​ធំ​ ព្រោះ​នាង​ទាវ​ហ៊ាន​រួម​រ័ក្ស​ជា​មួយ​ទុំ​ដោយ​មិន​ឲ្យ​ម្តាយ​ដឹង​ ហើយ​នៅ​ពេល​នោះ​ទុំ​ទើប​នឹង​​ចាក់​សិក្ខា​​​បទ​​ដោយ​ចិត្ត​ឯង​ទៀត​ផង តាម​ការ​ពិត​ចំណុច​សំខាន់​ដែល​គេ​ពុំ​បាន​កត់​សម្គាល់​គឺ​ថា​នៅ​ពេល​នោះ​ឯង​​ជា​ពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​នាង​ទាវ​បាន​ឃើញ​ទុំ​ជា​លើក​ដំបូង​បង្អស់​ សេចក្តី​ស្នេហា​រវាង​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ពិត​ជា​មាន​លក្ខណៈ​ខ្លាំង​អស្ចារ្យមែន​គឺ​លែង​គិត​ពី​អ្វី​ទៀត​ទាំង​អស់​ ប៉ុន្តែ​​​ក្រោយ​មក​គឺ​ក្រោយ​ពេលអ្ន​កទាំង​ពីរ​បាន​ត្រូវ​​ព្រះរាជា​រៀប​ការឲ្យ​ សេចក្តី​ស្នេហា​នោះ​ក៏បាន​បាត់ឥទ្ធិពល​បន្តិចម្តង​ៗ ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន​ដែរ។ អាន​បន្ថែម…

An 87 Year Old College Student Named Rose

បាន​ដាក់​ប្រកាស​នៅ ថ្ងៃទី 28 ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ 2013 បញ្ចេញមតិ

87 year old name Rose

The first day of school our professor introduced himself and challenged us to get to know someone we didn’t already know.
I stood up to look around when a gentle hand touched my shoulder. I turned round to find a wrinkled, little old lady beaming up at me
with a smile that lit up her entire being.

She said, “Hi handsome. My name is Rose. I’m eighty-seven years old. Can I give you a hug?”

I laughed and enthusiastically responded, “Of course you may!” and she gave me a giant squeeze.

“Why are you in college at such a young, innocent age?” I asked.

She jokingly replied, “I’m here to meet a rich husband, get married, and have a couple of kids…”

“No seriously,” I asked. I was curious what may have motivated her to be taking on this challenge at her age.

“I always dreamed of having a college education and now I’m getting one!” she told me.

After class we walked to the student union building and shared a chocolate milkshake.We became instant friends. Every day for the
next three months, we would leave class together and talk nonstop. I was always mesmerized listening to this “time machine”
as she shared her wisdom and experience with me. អាន​បន្ថែម…

%d bloggers like this: